Botsing in Ledeberg

Dit jaar staat alles in het teken van het nieuwe. Het studentenkot werd ingeruild voor een huis. Gent maakte plaats voor Brussel. Het onderwijs werd opgeborgen voor het journalistieke vak.

Een andere verandering situeert zich in de virtuele wereld. Vanaf vandaag beschik ik immers over mijn eigen blog. De inhoud van deze blog was een van de eerste dingen die mij zorgen baarde. Enerzijds kan ik mijn hele leven en/of gedachtengang op straat gooien. Anderzijds: welk deel van dat leven en/of gedachtengang is in godsnaam zo interessant dat ik het met iedereen zou willen delen?

Deze vraag, die mij nog steeds bezighoudt, werd langzaamaan verdrongen door een andere vraag: wat zou de titel van mijn blog worden? Mijn onverklaarbare drang naar originaliteit besliste al snel dat dingen als ‘Louise blogt’ of Louise’s blog’ weinig kans maakten. Maar wat dan wel?

Eerst dacht ik om mijn voornaam als centraal deel te gebruiken. Zo kwam ik onder andere uit bij:

- De wereld van Louise

- Louise spreekt

- 100% Louise

- Louise voor dummies

Hoewel deze titels best wel oké klinken, konden ze mij toch niet ten volle overtuigen.

De wanhoop nabij, besliste ik om de hulp in te roepen van een van mijn huisgenotes. De dame in kwestie beschikt namelijk over een speciale gave: ze slaagt erin om banale woorden om te vormen tot zeer grappige concepten. Zo gaat zij nooit naar Ikea, maar altijd naar Ikeo. Koffie maakt ze nooit met een Senseo, maar altijd met een Sensoa. En zoals meerdere mensen weigert ze een Carapils te nuttigen, Carlapis daarentegen kan haar wel bekoren.

Op zoek naar een streepje originaliteit, vroeg ik advies aan mijn huisgenote. Jammer genoeg had ook zij weinig inspiratie. Even later – het ging al lang niet meer over mijn blog – vertelde ze mij een grappige anekdote. Een tijdje geleden had een kennis haar gevraagd om samen naar de film Botsing in Ledeberg te gaan. Deze flater bleef in mijn hoofd hangen en ik vroeg mij af of het een geschike titel zou kunnen zijn voor mijn blog. Om twee redenen dacht ik van wel:

1. Ledeberg is tegenwoordig zo’n beetje mijn tweede thuis. Hoewel ik nog juist in 9000 Gent woon, bevinden al mijn favoriete handelszaken zich in 9050 Ledeberg. Dan heb ik het ook over de Colruyt waar de inmiddels beroemde aanrijding in Moscou gebeurde.

2. Het leek mij een interessante titel om de grote mensenmassa naar mijn blog te lokken. Met zo’n titel kon nieuwsgierigheid immers niet uitblijven.

Maar toch was ik nog altijd niet tevreden.

Deze namiddag besprak ik de zoektocht met een aantal vrienden. “Een mens is nooit tevreden”, zei ik, “isn’t it?”. “Yes, it isn’t it”, dacht ik bij mezelf. Maar toch was ik blij dat ik uiteindelijk een passende titel voor mijn blog gevonden had. Want zeg nu zelf, Isn’t it is toch een prachtige titel, isn’t it?